Geschiedenis
In 1650 begon de kolonialisatie van Suriname door de toenmalige Engelse gouverneur van Barbados Francis Willougby. Deze stuurde een expeditie naar Suriname om een geschikte plaats te zoeken om een kolonie te stichten.
De eerste Britse kolonisatie kwam in 1665 ten einde toen de staten van Zeeland de Engelsen verdreven uit het voormalig Brits Guyana en Suriname.
Bij de vredesonderhandelingen van Breda zagen de Nederlanders af van de teruggave van de ingenomen kolonie Nieuw-Amsterdam, waarop de Engelsen afzagen van de ontruiming van Suriname. Er wordt daarom ook wel gezegd dat Suriname is geruild voor Nieuw-Amsterdam.
Door een machtstrijd in Europa kwam Suriname in 1672 weer voor korte tijd in handen van de Engelsen. Door vredesonderhandelingen werd Suriname door de Engelsen weer teruggeven aan de Nederlanders na een nederlaag van Napoleon in 1813. Uiteindelijk heeft de kolonisatie van Suriname tot 1975 geduurd.
Nederland schafte in 1863 als één van de laatste landen de slavernij af. Hierdoor werden uit alle werelddelen contractwerkers naar Suriname gehaald om op de plantages te werken. Hier ligt de basis voor de hedendaagse Surinaamse multiculturele samenleving.
Door de onafhankelijkheid ontstond in 1975 de Republiek Suriname. Een deel van de toenmalige bevolking was het hier niet mee eens en wilde dat Suriname bij het koninkrijk der Nederland bleef horen. Na de onafhankelijkheid is een groot deel van de Surinaamse bevolking naar het buitenland en met name Nederland vertrokken. Hierdoor is in Nederland een grootte Surinaamse gemeenschap ontstaan.
In 1980 wordt door een aantal onderofficieren onderleiding van legerleider Desi Bouterse een militaire coup gepleegd. Tot 1989 is Suriname een dictatuur onderleiding van de legerleider. In december 1982 worden in Fort Zeelandia vijftien tegenstander van het regiem geëxecuteerd.
Belangrijke datums:
| 1863 | Afschaffing slavernij | |
| 1948 | Algemeen kiesrecht, Surinamers ouder dan 21 jaar krijgen stemrecht | |
| 1949 | mei | Eerste algemene vrije verkiezingen |
| 1954 | Suriname krijgt zelfbeschikking | |
| 1963 | 1 juli | Emancipatiedag (dag der vrijheid) |
| 1968 – 1973 | Politieke stakingen die de basis vormde voor de onafhankelijkheid | |
| 1975 | 25 november | Onafhankelijk van Suriname |
| 1980 | februari | Eerste militaire coup |
| 1987 | november | Eerste vrije verkiezingen na de militairecoup |
| 1990 | december | Tweede militaire coup |
| 1996 | mei | Vrije algemene verkiezingen |
